صغير ( 1349 - 1274 ) محمد حسين صغير اصفهانى ، فرزند اسد اللّه ، در سال 1313 هجرى قمرى در اصفهان چشم به جهان گشود ، و تحصيلات مقدماتى را در مكاتب قديم زادگاه خود فراگرفت . ازآن‌پس به شغل نساجى پرداخت و از اين رهگذر امرار معاش كرد . صغير از همان كودكى زبان به شعر و شاعرى گشود و شعرش مورد پسند ارباب فضل و ادب قرار گرفت از همين روى تخلص صغير برايش انتخاب شد و در سال 1334 قمرى كه انجمن ادبى اصفهان تأسيس شد ، او نيز از اعضاى مؤسس آن بود . صغير از سال 1338 قمرى سالك طريق تصوف شد و در سلك سلسلهء نعمت‌اللّهى درآمد و از مريدان ميرزا عباس صابر عليشاه گرديد و سرانجام در سال 1349 شمسى بدرود زندگى گفت و در زادگاه خود مدفون گرديد . صغير از شعراى نامور اصفهان و از گويندگان خوش‌قريحتى است كه شهرت فراوانى كسب كرد و بيشتر به مدايح و مراثى ائمهء اطهار عليهم السلام شعر سرود . ديوان اشعارش مكرر به چاپ رسيد و در شعر دهان به مدح و ذم كسى نيالود و خود در اين‌باره گويد : هزار شكر كه هرچند خامه فرسودم * دهان به مدح و به ذمّ كسى نيالودم مرا نبود طمع خلق را كرم زين رو * من از معاملهء هجو و مدح آسودم به هيچ قيمت نفروختم جواهر خويش * به كس براى صلت هيچ مدح نسرودم خلاف آنكه به اندُه زيد ز طالع بد * من از مساعدت بخت خويش خشنودم نمىرسد دلدار ما به درد دل ما نمىرسد * يا هيچ‌كس به درد كسى وا نمىرسد